رباعی شمارهٔ ۳۷۸
هوش مصنوعی: شاعر به گفت و گو با یک شخص لاغر و بیاعتنا به خواستههای دنیوی میپردازد. این شخص بیان میکند که او هیچ طمع و آرزویی ندارد و تنها به بوی کاه که به آن علاقهمند است، بسنده میکند. این گفت و گو در قالبی شاعرانه به تصویر کشیده شده است.
با من به سخن درآمد امروز پگاهآن لاغری که دارمش از پی راه
هوش مصنوعی: امروز صبح، آن شخص لاغر که از او خبر دارم، با من صحبت کرد.
گفتا که طمع نیست مرا باری جوچندان که ببویم ای مسلمانان کاه
هوش مصنوعی: گفت که من هیچ انتظار و طمعی ندارم، اما به اندازهای که بتوانم بوی کاه را استشمام کنم، به شما مسلمانان میگویم.