رباعی شمارهٔ ۴۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر، speaker به شخصی اشاره می‌کند که در مکانی به نام "سرای عالی" بوده و با بیان یک رمز یا اشاره، موضوعی را مطرح کرده است. او می‌گوید اگر چیزی وجود دارد، باید آن را بدهد، و اگر نه، نباید در آن موضوع گرفتار شود. در پایان، او تأکید می‌کند که گویی طرف مقابل این سخن را نشنیده است.
دیروز که در سرای عالی بودیرمزی گفتی اشارتی فرمودی
هوش مصنوعی: دیروز که در آن مکان با شکوه بودی، حرفی رمزی زدی و اشارهای کردی.
گر هست بده ورنه در آن بند مباشانگار که از من این سخن نشنودی
هوش مصنوعی: اگر چیزی برای گفتن داری، بگو وگرنه در این موضوع صحبت نکن، طوری رفتار کن که انگار از من این حرفها را نشنیدی.