رباعی شمارهٔ ۴۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از درد و رنج ناشی از جدایی و عشق سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که برای دلسوزی و محبت به او نیازی نیست و همچنین نمی‌تواند شبی را در وصل معشوقش جشن بگیرد. شاعر به حالاتی اشاره می‌کند که در عشق، کسی با این وضعیت بد روبه‌رو نشده و خودش را به عنوان شخصی مستمند از هجران معرفی می‌کند.
بر جان منت نیست دمی دلسوزیبر وصل توام نیست شبی پیروزی
هوش مصنوعی: برای روح من هیچ درخواستی وجود ندارد، زیرا دلسوزی من برای تو به اندازه یک شب هم نیست.
در عشق کسی بود بدین بد روزیوای من مستمند هجران روزی
هوش مصنوعی: در عشق، شخصی وجود داشت که روزهای بدی را تجربه کرده است. آه من، کسی که در انتظار معشوقش مانده و از دوری او رنج میبرد.