رباعی شمارهٔ ۴۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، درویشی با همنفسش صحبت میکند و میگوید که در جهان کسی باقی نمانده است. سپس از صدای آسمانی میشنود که به او میگوید خاموش باشد و از نعمتهای باطل صحبت میکند و آرزو میکند که این نعمتها باقی بمانند.
دی درویشی به راز با همنفسیمیگفت کریم در جهان مانده کسی
هوش مصنوعی: دی یک درویش به دوستش میگفت که در این دنیا فردی مهربان و بخشنده باقی نمانده است.
از گوشهٔ چرخ هاتفی گفت خموشبوطالب نعمه را بقا باد بسی
هوش مصنوعی: از گوشهٔ آسمان صدایی شنیده شد که میگوید: «ای بوطالب، بگذار نعمتها پایدار بمانند و همواره دوام داشته باشند».