رباعی شمارهٔ ۴۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از احساس ناامیدی و غم خود سخن می‌گوید. او اشاره دارد که با وجود تلاش‌هایی که برای وصل به معشوق خود کرده، به جایی نرسیده و به دلیل مکر و حیله دنیا، دیگر نای تلاش و اقدام ندارد. در واقع، او به نوعی افسردگی و ناکامی در عشق خود اشاره می‌کند.
کو آنکه ز غم دست به جایی زدمییا در طلب وصل تو رایی زدمی
هوش مصنوعی: آیا کسی هست که به خاطر غم و اندوهی که دارم، به جایی پناه ببرم یا در جستجوی وصالت، راهی را انتخاب کنم؟
بر حیله‌گری دسترسم نیز نماندآن دولت شد که دست و پایی زدمی
هوش مصنوعی: دیگر نتوانم به فریبکاری متوسل شوم، زیرا آن وضعیت خوب و خوش در زندگی از دست رفته است و من تلاش کردم و به بنبست رسیدم.