رباعی شمارهٔ ۴۲۸
هوش مصنوعی: این ابیات به ستایش و تقدیر از شاهی می‌پردازد که چون مادر زمان، بی‌مانند و بی‌نظیر است. شاعر می‌گوید که هیچ شاه دیگری مانند او وجود ندارد و او بخشینده و بهترین بخشش‌هاست. همچنین اشاره می‌کند که در روز قیامت، مانند تیغ و تازیانه‌اش، هیچ شاهی نمی‌تواند مانند او ملکت را بستاند یا ببخشد.
شاها چو تو مادر زمان زاید نیبخشد چو تو هیچ شاه و بخشاید نی
هوش مصنوعی: ای پادشاه، در زمانهای که تو به دنیا میآیی، هیچکس نمی‌تواند همانند تو بر دنیا حکومت کند و بخششهای تو را فراموش کند. تو بینظیری و هیچ پادشاهی دیگر به عظمت تو نخواهد بود.
تا حشر چو تیغ و تازیانه‌ات پس از اینیک ملک‌ستان و ملک‌بخش آید نی
هوش مصنوعی: تا روز قیامت، مانند تیغ و تازیانه‌ات، پس از این، یک سرزمین و پادشاهی برای تو به ارمغان نخواهد آورد.