شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف نیاز و اهمیت وجود محبوب (معشوق) می‌پردازد. شاعر از محبوب به عنوان زیبایی و زینت دکان وجود یاد می‌کند و اشاره می‌کند که فقدان او باعث درد و رنجی بزرگ شده است. او همچنین از احساسات عمیق خود نسبت به محبوب و تأثیر او بر زندگی‌اش سخن می‌گوید. در واقع، این شعر تجلی عشقی عمیق و وابستگی به وجود معشوق است.
ای مایه آرایش دکان وجودرهن پی یکران تو میدان وجود
هوش مصنوعی: تو زیور دکان وجود هستی و راهنمایی برای همگان در راستای زندگی.
بگرفت عدم ز هجر یکروزه توتاوان خود از وجودم ای جان وجود
هوش مصنوعی: غیبت و جدایی تو باعث شده که وجودم به شدت آسیب ببیند و من از این بابت هزینهاش را میپردازم، ای جان و هستیام.