شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و فدای جان به معشوق میپردازد. شاعر از جان خود میگوید که بخواهد به پای محبوب قربانی شود. او بر این باور است که اگر دلش زخمی برای معشوق است، آن را با کمال میل تقدیم او میکند و آماده است که هرچه دارد را برای محبوب خود فدا کند.
جان چیست که گویمت بقربان توبادیاسر فدای پای یکران تو باد
هوش مصنوعی: جان چیست که بگویم، فدای تو باشد؛ یاسر فدای پای تو باشد.
گر سینه ما زخم ترا لایق هستکردیم بهل که وقف پیکان توباد
هوش مصنوعی: اگر سینه ما شایسته زخم توست، به دقت بگذار که این زخم به تیر تو باشد.