شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به نگرانی و آرزوی شاعر برای عدم گرفتارشدن دیگران در غم و مشکلات اشاره دارد. شاعر نمی‌خواهد که کسی تحت تاثیر غم و اندوه شخصی او قرار بگیرد و از طرفی از دیگران می‌خواهد که روزهای عمرشان خوب و بدون تاریکی باشد. در واقع، هدف این است که زندگی به شادی و روشنی بگذرد و شب‌های تار و غم‌انگیز تجربه نشود.
در دام تو هیچ جان گرفتار مبادپود غم تو دل کسش تار مباد
هوش مصنوعی: نذار کسی در دام تو بیفته و تحت تأثیر غم تو قرار بگیره.
با ما گفتی که روز عمرت چون استروزم چه که هیچ شب چنین تار مباد
هوش مصنوعی: تو از من پرسیدی که روزهای عمرت چگونه خواهد بود، اما من چه بگویم که هیچ شبی به تاریکی و غم آن روز نخواهد بود.