شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دوران غم و حسرت جوانی صحبت می‌کند و به یاد می‌آورد که چگونه از دل‌تنگی‌ها و دردهایش لذت‌هایی را خلق کرده است. همچنین به آرزوها و خواسته‌های عمیق خود اشاره می‌کند که عشق با ورودش، زندگی‌اش را دگرگون کرده و خوشی‌هایی به ارمغان آورده است.
در عهد غمت دل چه جوانیها کرداز خون جگر چه عیش رانیها کرد
هوش مصنوعی: در زمان غم و اندوه تو، دل چقدر جوانیها را فدای تو کرد و از دل خونینش چقدر لذتها را تجربه کرد.
جان را هوس گران رکابیها بودعشق آمد و خوش سبک عنانیها کرد
هوش مصنوعی: جان انسان تمایل شدیدی به دنیا و لذتها دارد، اما عشق وارد زندگی‌اش میشود و به او حال و هوای جدیدی میبخشد.