شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از غم و درد جدایی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که دل او بدون حضور محبوبش آرام نمی‌گیرد. او می‌گوید که در دل او هیچ‌کس جز محبوبش جا ندارد و تمام توجه و علاقه‌اش معطوف به اوست. این عشق چنان عمیق است که حتی حالتی از بی‌خیالی نسبت به دیگر مسائل را در او ایجاد کرده است.
در غیر دلم غم تو مأوا نکنددر خانه دل بجز تو کس جا نکند
هوش مصنوعی: غمی جز غم تو در دل من جا نمی‌گیرد؛ و هیچ‌کس دیگری در خانه دل من نمیتواند سکونت کند جز تو.
خواهم بتو مشغول چنان این دل راکز عشق تو باد تو نیز پروا نکند
هوش مصنوعی: میخواهم چنان در عشق تو غرق شوم که دل من از تو غافل شود و تو هم نگران این موضوع نباشی.