شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق می‌خواهد که شرابی که به مانند پرتو آفتاب است و حلال و شگفت‌انگیز است را بیاورد. او همچنین از نوعی شراب که نماد عشق و عقل سوزی است سخن می‌گوید و اعتراف می‌کند که گرچه در این راه هنوز ناآزموده است، اما همچنان از آن خواهان است.
آن باده که آفتاب جام است بیاروان می که جز آن جمله حرام است بیار
هوش مصنوعی: آن شرابی که در زیر نور خورشید به زیبایی در جام است، بیاور و آن میای را که باقی چیزها حرام است، بیاور.
این آتش عقل سوز یعنی می عشقکار من از آن اگر چه خام است بیار
هوش مصنوعی: این شعلهای که عقل را میسوزاند، بیانگر عشق و اشتیاق من است. هر چند که من هنوز خام و ناپختهام، اما بیا و آن را به من بده.