شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: این ابیات از یک شعر عاشقانه به توصیف درد و رنج ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از تاثیرات عمیق عشق بر جان عاشقان و تلخی‌های آن سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که در گذشته تلاش کرده تا در دامان عشق باشد، اما اکنون تنها چیزی که بر جای مانده، حس ناامیدی و عدم وجود است.
ای درد تو جان عاشقان را افسردست غم تو فراز چراغ اخضر
هوش مصنوعی: ای درد تو تاج بر سر جان عاشقان است و غم تو به مانند چراغ سبز در بالاست.
دی بر سر کوی تو وجود آوردیمامروز نمانده جز کفی حاستر
هوش مصنوعی: دیروز در کوی تو زندگی را تجربه کردیم، اما امروز چیزی جز خاطرات و آثار آن باقی نمانده است.