شمارهٔ ۲۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و وابستگی عمیق خود اشاره می‌کند. او از احساساتی چون عشق و آرزو صحبت می‌کند و به این نکته می‌رسد که با وجود وفاداری و عشقش، در واقع نفر دیگری را در دل خود تصور کرده است. به عبارتی، او به نوعی ناامیدی و حسرت از آنچه که داشته و نتوانسته به حقیقت بپیوندد، می‌پردازد.
از عشق تو در سر هوسی داشته اماز شعله آتش قفسی داشته ام
هوش مصنوعی: در عشق تو همیشه آرزویی در دل داشتهام که مانند شعلۀ آتش من را در قفسی حبس کرده است.
دردا که ترا وفا بسی داشته امپنداشته بودم که کسی داشته ام
هوش مصنوعی: آه، چه دردناک است که من به تو وفاداری زیادی داشتهام، اما گمان میکردم که کسی را در زندگیام دارم.