شمارهٔ ۲۲۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و درد دل عاشقانه است. شاعر از بی‌خبری نسبت به عشق و تأثیر آن بر دل خود سخن می‌گوید. او به حسرت و غمی که از دوری معشوق احساس می‌کند اشاره می‌کند و می‌گوید که عمر دلش در فکر و خیال معشوق گذشته و در نهایت فقط حسرت و افسوس برایش باقی مانده است.
ای بیهشی عشق تو فرهنگ دلموی تیره ز تو خوابه تنگ دلم
هوش مصنوعی: ای کسی که در عشق تو غرق شدم و به حالتی بیخبر و ناآگاه هستم، قلبم را به عشق تو آکنده کردهای و روح من به خاطر تو درگیر خواب و آرامش ناامید است.
عمر دل من گذشت و آخر نفتادجز باد ز سودای تو در چنگ دلم
هوش مصنوعی: عمر من پایان یافت و در نهایت هیچ چیزی جز یاد تو در دل من باقی نماند.