شمارهٔ ۲۶۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اثر زلف‌های سیاه او بر دلش بسیار عمیق و دردناک است. او با احساساتی مانند غم و اندوه از شادابی و حیات خود می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که دردهای قلبش را کم کند و نیازی به جبران احساساتش از سوی او ندارد.
ای زلف سیه کرده بلای دل منوی خون جگر داده غذای دل من
هوش مصنوعی: ای زلف سیاه تو باعث درد دل من شدهای و خون جگر من شدهای که به دل من قوت میدهد.
خود خون فسرده دلم پاک بریزکس نطلبد از تو خونبهای دلم من
هوش مصنوعی: دل من به شدت مجروح و غمگین است و هیچ کس از تو نمیخواهد تا برای این درد و غم من بهایی بپردازی.