شمارهٔ ۲۹۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ناتوانی پزشک در درک درد و رنج بیماران اشاره می‌کند. او می‌گوید که پزشک چون در جزر و مد احساسات غمگین است، نمی‌تواند صدای ناله و شکایت بیماران را بشنود. عطار (شاعر) نیز بیان می‌کند که برای درمان بیماران، جز زهر حوادث و تلخی‌ها چیزی در "دکان" (سمت پزشکان) وجود ندارد. به عبارت دیگر، پزشکان نمی‌توانند به طور کامل درد بیماران را درک کنند و تنها داروهای تلخ و سختی‌ها را عرضه می‌کنند.
چون جزر اصم گوش طبیب دوراننه ناله ز خسته شنود نه افغان
هوش مصنوعی: زمانی که پزشک به دورانی سنگین و بیحرکت دچار میشود، نمی‌تواند نه صدای نالههای خسته را بشنود و نه فریادهای درد را.
عطار قضا ز بهر بیمار هنرجز زهر حوادث ننهد در دکان
هوش مصنوعی: عطار به جای دارویی برای درمان بیمار، تنها تلخیهای ناشی از حوادث را در دکان خود میگذارد.