شمارهٔ ۲۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دعوت از مردم میپردازد تا از زندگی محدود و دنیوی خود فراتر بروند و به اندیشه در مورد حال خسرو و کسرا (دو پادشاه بزرگ تاریخ ایران) بپردازند. او از تکرار مکافاتهای زندگی عادی خسته شده و به سفر به دنیای معنوی و عالیتر اشاره میکند. بهطور کلی، شاعر مردم را تشویق میکند تا از قفس زندگی مادی خارج شوند و به سوی عالم بالا حرکت کنند.
یک چند دلافرامش از دنیا کناندیشه ز حال خسرو و کسرا کن
هوش مصنوعی: مدتی از دنیا فاصله بگیر و به وضعیت خسرو و کسری فکر کن.
تا چند ازین قفس به آن یک رفتنیکباره سفر به عالم بالا کن
هوش مصنوعی: چرا مدام در این قفس زندگی میکنی؟ به سمت آسمان برو و یک بار برای همیشه از این دنیا جدا شو.