شمارهٔ ۳۰۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلتنگی سخن می‌گوید. شاعر به محبوبش اشاره می‌کند و از درد و رنجی که به خاطر دوری او متحمل می‌شود، سخن می‌گوید. او از احساس بی‌کسی و عذاب روحی ناشی از جدایی از محبوبش شکایت دارد و نشان می‌دهد که عشقش حتی او را با دشمنانش نیز مواجه کرده است.
ای راحت سینه سینه رنجور از تووی قبله دیده دیده مهجور از تو
هوش مصنوعی: ای آرامشبخش دل، دل بیمار من به خاطر توست و ای قطب نظر، چشمان من دور از توست.
با دشمن من ساخته ای دوراز منوزدروی تو سوخته ام دور از تو
هوش مصنوعی: تو با دشمن من کنار آمدهای و دور از من هستی، و من از دوری تو به شدت رنج میبرم.