شمارهٔ ۳۱۶
هوش مصنوعی: این ابیات به عشق و دیوانگی اشاره دارند. شاعر از حالتی صحبت می‌کند که در عشق معشوق به شدت مجنون شده و گویی مانند جامی سرگشته و بی‌هدف است. همچنین اشاره‌ای به تحول روحانی و معنوی دارد که فرد از کعبه (مقدس) به سوی بتخانه (عشق و زیبایی) می‌رود و این تغییر را به شیوه‌ای عمیق و اثرگذار توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر به زاهدان و درس دادن آنها اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چنین دلبستگی‌هایی فراتر از نصیحت‌های خشک مذهبی است.
در راه تو دیوانه شدن ما را بهسر گشته چو پیمانه شدن ما را به
هوش مصنوعی: در مسیر عشق تو، ما به دیوانگی میرسیم، مانند پیمانهای که در میغلطد و بی‌هدف میچرخد.
زاهد چه دهی پند که بایاد رخشاز کعبه به بتخانه شدن ما رابه
هوش مصنوعی: ای زاهد، با چه نصیحتی میتوانی یادآور شوی که ما از کعبه به خانهی بت روی آوردهایم؟