بخش ۱۶۸ - صدق‌النور
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان مفهومی عمیق درباره حقیقت و نور می‌پردازد. "صدق النور" به معنای نور حقیقی و واقعی است که دو راز پنهان را افشا می‌کند. او این نور را به بارش باران تشبیه می‌کند که در صورتی که واقعی باشد، خوشایند و مستحکم است. اگر باران دروغ باشد، به همان اندازه ناراحت‌کننده خواهد بود. پس از شناخت این حقیقت، دیگر پوششی برای پنهان کردن وجود نخواهد داشت و نور حقیقت همچنان ادامه دارد و دل‌ها را آرامش می‌بخشد. در نهایت، قوم "صدق النور" به عنوان کسانی شناخته می‌شوند که در جستجوی حقیقت و نشانه‌های آن هستند.
ز صدق‌النور بشنو کت بکار استمراد از کشف دو راز استتار است
هوش مصنوعی: از نور حقیقت بشنو که در کار چیست، و مقصود از کشف، دو پنهانکاری است.
شبیه است آن ببرق بارش آورندارد گر مطر کذب است و ابتر
هوش مصنوعی: بارانی که نمیبارد، شبیه بتی است که نمیتواند با برق خود را نمایان کند. بارانی که دروغین و ناقص است، مثل یک رویا میماند که هیچ ثمری ندارد.
اگر دارد مطر برقیست صادقبصدق‌النور از آن گردید لایق
هوش مصنوعی: اگر بارانی از نور واقعی بیفتد، آن باران شایسته خواهد بود.
ز بعد از کشف او گر در قفائینباشد استتار و اختفائی
هوش مصنوعی: پس از آن که واقعیت او به وضوح آشکار شد، اگر در پنهانکاری و مخفی شدن هم نباشد، هیچ پوششی برای آن وجود نخواهد داشت.
پیاپی بعد برق آید تجلیدهد دل را بهر نوری تسلی
هوش مصنوعی: به طور مکرر، بعد از هر بار که روشنایی میتابد، دل را آرامش می‌بخشد و به آن نوری میدهد تا تسلیابی برایش باشد.
خود آن را قوم صدق‌النور گویندنشانیها بهر دستور گویند
هوش مصنوعی: خود آن را مردم راستگو مینامند و نشانهها را برای راهنمایی میگویند.