بخش ۱۷۴ - صوامع‌الذکر
هوش مصنوعی: این اشعار به توصیف صوفیان و حالت‌هایی می‌پردازد که در آن ذکر خداوند و یاد او وجود دارد. در این حالت، فرد ذاکر از هر پراکندگی و تفرقه مصون است و همواره با حقیقت و وحدت در ارتباط است. به عبارت دیگر، در جمع ذاکران، تنها خداوند وجود دارد و همه چیز حول محور او می‌چرخد.
صوامع کان بذکر آمد معاینبود در معنی احوال و مواطن
هوش مصنوعی: صومعهها و مکانهای عبادت به یاد خداوند، شواهدی هستند از حالات و موقعیتهایی که در راه معنوی انسانها وجود دارد.
در آن ذاکر مصون از هر تفرقبمذکور است همش با تحقق
هوش مصنوعی: در آنجا که راوی ذکر میگوید، او از هر نوع تفرقهای در امان است و همیشه در حقیقت و واقعیت قرار دارد.
بود یعنی همومش هم واحدنه جز مذکور در جمعش مشاهد
هوش مصنوعی: ای وجود، همانند واحدی است که چیزهای دیگر در جمعش نمیتوانند بر او غلبه کنند و فقط همان موارد ذکر شده در آن قابل مشاهدهاند.