بخش ۲۹۳ - عبدالجامع
هوش مصنوعی: این شعر درباره مفهوم جمع و تفریق در وجود انسان و ارتباطش با ذات الهی است. شاعر بیان می‌کند که در تلاقی و تجلی ذات خدا، جمع و وحدت وجود دارد و هر چیزی که در جهان وجود دارد، در نهایت به جمع و یگانگی نزدیک می‌شود. این جمع در تمام اشکال و ویژگی‌ها نمایان است و همه چیز در جای خود قرار دارد. به عبارت دیگر، هر نوع تفریق در نهایت به جمع و هماهنگی می‌انجامد.
بعبدالجامع ارجوئی تخلقنیابد راه در جمعش تفرق
هوش مصنوعی: در انتظار کسانی هستم که به خاطر یکپارچگی و وحدت گرد هم آمدهاند، زیرا تفرقه و جدایی در میان آنها جایی ندارد.
کند در روی تجلی ذات حضرتز حیث جمع و وصف جامعیت
هوش مصنوعی: در چهره نورانی ظهور ذات مقدس، به واسطه جمع شدن همه ویژگیهای کمال و جامعیت، تاثیراتی قابل توجه ایجاد می‌شود.
ز نفس خویش و غیر او پس بتحقیقنماید جمع باشد هر چه تفریق
هوش مصنوعی: از نفس خود و غیر او باید با دقت بررسی کرد که در واقع هر چیزی که جدایی داشته باشد، در نهایت به جمع میرسد.
نماید جمع در کل ز امر تقدیرنمود و شکل و طیب و طبع و تأثیر
هوش مصنوعی: جمع کردن همه چیز در جهان ناشی از سرنوشت است که بر اساس آن شکل، زیبایی، طبیعت و تأثیرات مختلف شکل میگیرند.
بدینسان دان بکل ما سوایشنماید جمع هر چیزی بجایش
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که همه چیز در جای خود قرار دارد و همه چیز به درستی و به شکل مناسب خود انجام می‌شود. به عبارت دیگر، هر چیزی با توجه به ویژگی‌ها و نیازهایش به درستی در کنار هم جمع شده و سازماندهی شده است.