غزل شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و عاشقانه یک فرد می‌پردازد. شاعر می‌گوید که بدون معشوق به جایی نمی‌رسد و هر جایی که با او باشد، برایش مهم است. او زیبایی معشوق را در مقایسه با دیگران بی‌نظیر می‌داند و می‌گوید که به رغم درد و شکست‌های عاشقانه، حاضر به عشق ورزی است. شاعر همچنین به نوعی از وابستگی و حرمت به معشوق اشاره دارد و می‌گوید که دیگران که به سخنان او گوش می‌دهند، به خوبی می‌دانند که برای عشق خود سختی‌ها را نیز تحمل می‌کنند. در نهایت، او از دیوانگی و شیدایی خود در عشق می‌گوید و به طور کلی تأثیر عشق بر زندگی‌اش را بیان می‌کند.
بی تو نکردیم به جایی نشستبا تو نشستیم به هر جا که هست
هوش مصنوعی: بدون تو هیچ جایی نرفتیم، اما با تو به هر کجا که هست، به نشستن ادامه دادیم.
صورت خوب از چه به گیتی بسیستچشم مرا مثل تو صورت نبست
هوش مصنوعی: چهرههای زیبا در دنیا بسیارند، اما چشم من هیچکس را مانند تو نخواهد دید.
لاف نخستین «بلی» می‌زنمروز نخستین که تو گویی:«الست»
هوش مصنوعی: در ابتدای کار، من به شوق شروع، به خودم وعده میدهم که وقتی تو از من سؤال کنی آیا من به پروردگاری تو اعتراف دارم، با شجاعت بگویم "بله".
زلف سیه را به ازان می‌شکنورنه بسی دل که بخواهد شکست
هوش مصنوعی: زلف سیاه را بر خلاف آنچه فکر می‌شود، نمیتوان به راحتی و بدون آسیب جدا کرد. در غیر این صورت، دلهای زیادی هستند که در انتظار شکستند و نمیتوانند طاقت بیاورند.
موی برست از کف امید ماوز کف موی تو نخواهیم رست
هوش مصنوعی: موهای تو در واقع امید ما را برآورده نمیکند و ما از دست تو نیز نمیتوانیم به آن امید برسیم.
هر که کند گوش به گفتار توبس که به گفتار بخواهد نشست
هوش مصنوعی: هر کس به سخنان تو گوش دهد، به قدری جذاب و تاثیرگذار است که دیگران نیز به شنیدن آن تمایل پیدا خواهند کرد.
ای که ز من صبر طلب میکنیخود چو منی را چه بر آید ز دست؟
هوش مصنوعی: ای کسی که از من میخواهی صبر کنم، خودت که به حال من هستی، از دستت چه برمیآید؟
پند، که بی‌بادهٔ صافی دهیکی شنود عاشق دردی پرست؟
هوش مصنوعی: پند و نصیحتی که بدون شراب خالص به کسی بدهی، عاشقی که درد عشق را میکشد هرگز به آن گوش نمیدهد.
اوحدی از عشق تو دیوانه شدگر دگری می‌شود از عشق مست
هوش مصنوعی: اوحدی از عشق تو دیوانه شده است، اگر کسی دیگر نیز از عشق دچار مستی و شیدایی شود.