غزل شمارهٔ ۲۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و ابراز احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌کند. او می‌فرماید که عشق و زیبایی معشوق به قدری قوی و جذاب است که هیچ چیز نمی‌تواند آن را تحت تأثیر قرار دهد. شاعر از ناتوانی خود در برابر محبت و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی اگر به نظر دیگران عشقش کافرانه باشد، برای او اهمیتی ندارد. او همچنین به ضعف و ضعف جسمانی خود در برابر عشق اشاره می‌کند و در پایان به این نتیجه می‌رسد که زیبایی معشوقش می‌تواند الهام‌بخش آثار بزرگ شعر و ادبیات باشد.
کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد
هوش مصنوعی: نمیگذارد که عشق تو از من دور شود، چرخ فلک نمی‌تواند روشنایی چهرهات را کمرنگ کند و ستارهی مشتری هم نمی‌تواند مانع درخشش آن شود.
چنین که چشم تو آهنگ دین من داردحدیث من چه کند؟ گر به کافری نکشد
هوش مصنوعی: چشمان تو به دین من علاقهمند است، پس حرف من چه فایدهای دارد؟ اگر به کافر بودن هم نرسد.
به گرد کوی تو دیوانه‌وار کی گردمگرم کمند دو زلف تو، ای پری، نکشد
هوش مصنوعی: به دور کوی تو با شدت و جنون میچرخم، اما آیا کمند دوتا زلف تو، ای نازنین، مرا نمیگیرد؟
بدان صفت که کمر در میان کشید ترامیان ما عجبست ار به داوری نکشد!
هوش مصنوعی: بدان ویژگی که او میان خود و تو جدایی انداخته، عجیب است اگر در قضاوت درست به میان ما نیاید!
گرم چو عود نخواهی نشاند بر آتشبه باد گوی که: آن زلف عنبری نکشد
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی مانند عود داغ و شعلهور شوی، نباید خودت را در آتش قرار دهی. بگو که آن زلف خوشبو و دلربا، نمی‌تواند تو را بسوزاند.
دلم به جان غم عشق تو میکشد، تا هستولی تنم ز ضعیفی و لاغری نکشد
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق تو پر از غم است، اما تا زمانی که زندهام، جسمم به خاطر ضعف و لاغری، طاقت این درد را ندارد.
به وصف روی منیر تو اوحدی پس ازینسفینها بنویسد، که انوری نکشد
هوش مصنوعی: هرچند که به زیبایی و روشنی چهرهات نمیتوان دست یافت، اما پس از این، شاعران بزرگی همچون اوحدی خواهند آمد و در وصف تو شعرهایی خواهند سرود که هیچ کس به اندازه انوری قادر به بازنمودن زیباییهای تو نخواهد بود.