غزل شمارهٔ ۵۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ابراز عشق و ارادت عمیق خود به معشوق می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ خواسته‌ای غیر از او ندارد. او به دستان معشوق اشاره کرده و امیدوار است که آنها به او سعادت و خوشبختی بدهند. شاعر از صبر خود در برابر درد عشق سخن می‌گوید و می‌خواهد که مرهمی برای زخم‌هایش فراهم شود. همچنین، او به احساس انزوا و غم ناشی از دوری از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ جایی برایش خالی نیست جز جایی که معشوق در آن باشد. در نهایت، شاعر به معشوق می‌گوید که از حال او بپرسند و می‌خواهد دیگران از عشق او آگاه شوند.
همه کامیم برآید، چو در آیی ز درمکه مرید توام و نیست مراد دگرم
هوش مصنوعی: همه آرزوهایم برآورده میشود، وقتی که تو از در وارد شوی، زیرا من پیرو تو هستم و هیچ خواسته دیگری ندارم.
بر سر من بنهد دست سعادت تاجیاگر آن ساعد و دست تو بسازد کمرم
هوش مصنوعی: اگر دست یاری و سعادت بر سر من تاجی بگذارد، این فقط به خاطر آن است که تو قدرت و نیرویی برای حمایت از من داری.
پیش دل داشته بودم ز صبوری سپریمرهمی ساز، که تیر تو گذشت از سپرم
هوش مصنوعی: من در دل خود تکیهگاهی از صبر داشتم تا دردهایم را تسکین بخشم، اما تیر عشق تو از آن تکیهگاه هم عبور کرد.
رشته‌ای نیست نصیحت، که ببندد پایمسوزنی نیست ملامت، که بدوزد نظرم
هوش مصنوعی: نصیحتی وجود ندارد که مرا به جایی ببندد و همچنین ملامتی نیست که بتواند به من آسیب بزند.
فال می‌گیرم وزین جا سفری نیست مراور بود هم بسر کوی تو باشد سفرم
هوش مصنوعی: من پیشگویی میکنم و از این مکان نمیتوانم سفر کنم؛ حتی اگر مسافرتی هم باشد، تنها به کوی تو خواهد بود.
هیچ جایی ز تو خالی چو نمی‌شاید دیدغرضم جمله تو باشی، چو به جایی نگرم
هوش مصنوعی: هر جا که نگاه میکنم حتی یک جا نیست که از تو خالی باشد؛ هدف من این است که تو باشی، هر جا که چشم میاندازم.
راز عشق تو ببیگانه نمی‌شاید گفتاشک با دیده همی گوید و خون با جگرم
هوش مصنوعی: راز عشق تو قابل بیان برای بیگانگان نیست؛ فقط اشکهایم با چشمانم صحبت میکنند و دل خونینم از عشق تو فریاد میزند.
هر شبی پیش خیال تو بمیرم چون شمعتا کند زنده به بوی تو نسیم سحرم
هوش مصنوعی: هر شبی که به یاد تو می افتم، مثل شمع میسوزم و میمیروم. این همه دلتنگی و حسرت باعث میشود که صبحها نسیم سحرگاهی بوی تو را به من یادآوری کند و دوباره حیات بگیرم.
بوی پیراهنت آورد مرا باز پدیدورنه در پیرهن امروز که دیدی اثرم؟
هوش مصنوعی: عطر پیراهنت مرا دوباره به یاد تو انداخت، وگرنه در پیراهن امروز که به تن دارم هیچ نشانی از من نمیبینی.
بر من سوخته یک روز به پایان نرسیدکه نیاورد فراق تو بلایی به سرم
هوش مصنوعی: یک روز هم بر من که به آتش عشق سوختهام، به پایان نرسید که دوری تو بلا و مصیبت جدیدی برایم نیاورد.
هر چه جز روی تو، زو دیده بدوزم، که خطاستهر چه جز نام تو، زان گوش ببندم، که کرم
هوش مصنوعی: هر چیزی غیر از دیدن تو را از چشمانم دور میکنم، چون خطاست. هر صدایی غیر از نام تو را میشنوم، چون ناتوانی در شنیدن آنها دارم.
گم شدم در غمت، ار حال دل من پرسیز اوحدی پرس، که او با تو بگوید خبرم
هوش مصنوعی: در غم تو گم شدهام. اگر از حال دلم سوال کنی، به اوحدی مراجعه کن، او میتواند درباره من به تو بگوید.