غزل شمارهٔ ۵۲۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عواطف عمیق و عشق سرشار شاعر به معشوق است. شاعر از احساسات خود نسبت به محبوبش سخن می‌گوید و تأکید دارد که همه چیزش را به او تقدیم کرده و ارتباطی عمیق و غیرقابل انکار با او دارد. او به موانع و دردهایی اشاره می‌کند که به خاطر عشقش تحمل کرده و همچنین به وفاداری و محبتش به معشوق تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر خود را به عنوان کسی معرفی می‌کند که تمام وجودش را به محبوبش وابسته کرده است.
چشم جان بر اثرت می‌دارمگوش دل بر خبرت می‌دارم
هوش مصنوعی: من به تأثیر تو با چشم جانم نگاه میکنم و به اخبار تو با گوش دلم گوش میدهم.
میکنم جای تو در جان، گر چهگفتی: از دل بدرت می‌دارم
هوش مصنوعی: هر چند تو گفتهای که از دل من بیرون بروی، اما من تو را در جان خود نگه می‌دارم.
همچو خاکم بدر افگندی و منروی بر خاک درت می‌دارم
هوش مصنوعی: من به مانند خاکی هستم که تو مرا به دور پرتاب کردهای، اما من همچنان بر درگاه تو سر میگذارم.
دوش گفتی که: نداری سر منبه سر تو که سرت می‌دارم
هوش مصنوعی: دیشب گفتی که من برای تو ارزشی ندارم، ولی من برای تو ارزش قائل هستم و به تو اهمیت میدهم.
به جفا خونم ازین بیش مریزکه به خون جگرت می‌دارم
هوش مصنوعی: به خاطر ظلم و ستم بیشتری بر من، خونم را بیشتر نریز، زیرا من خون جگر تو را در قلبم نگه می‌دارم.
دل ترا دوست‌تر از جان داردمن از آن دوست‌ترت می‌دارم
هوش مصنوعی: دل من تو را بیشتر از جان خود دوست دارد و من هم از آن دوست داشتن، تو را بیشتر دوست می‌دارم.
سپری شد دلم، از بس که دروناوک دل سپرت می‌دارم
هوش مصنوعی: دلم خالی و ویران شده است، چون زیادی تحت تأثیر تیرهای محبت تو قرار گرفتهام.
در تو بستم چو کمر دل، گفتیکز میان زودترت می‌دارم
هوش مصنوعی: در تو عشق و احساسات خود را جمع کردهام، و تو گفتی که به زودی از من فاصله میگیری.
اوحدی وار در آیینهٔ دلهمچو نقش حجرت می‌دارم
هوش مصنوعی: چنانکه اوحدی در شعرش می‌گوید، من هم در دل خود از عشق و یاد یار تصویری جاودانه دارم که همیشه در آن محفوظ است.