غزل شمارهٔ ۶۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساس عمیق خود درباره عشق و درد جدایی می‌پردازد. او از صبر و ثروتی که عشقش به او داده صحبت می‌کند و اینکه اگر او صبر داشت، کارش مانند طلا می‌شد. شاعر به یاد می‌آورد که چگونه غم عشقش شبها او را تنها و دلbroken کرده است. همچنین، او آرزو دارد که اگر معشوقش کمی بیشتر به او توجه می‌کرد، زندگی‌اش به طرز شگفت‌آوری تغییر می‌کرد و پر از زیبایی و عشق می‌شد. در نهایت، شاعر به شدت از جدایی و دوری از محبوبش رنج می‌برد و آرزو می‌کند که روزی این دردها به پایان برسند و عشق را دوباره تجربه کند.
گر صبر و زر بودی مرا، کارم چو زر می‌شد ز توبی صبرم، ارنه کار من نوعی دگر می‌شد ز تو
هوش مصنوعی: اگر صبر و ثروت داشتم، کارم مانند طلا می‌شد، اما چون نمیتوانم صبر کنم، کارم به نوعی دیگر تغییر می‌کند.
زان روی همچون مشتری گر پرده برمی‌داشتیروی زمین پر زهره و شمس و قمر می‌شد ز تو
هوش مصنوعی: اگر تو پرده را کنار میزدی و رویت را نشان میدادی، زمین پر از زیبایی و نور می‌شد، مانند سیاره مشتری که درخشان است و شامل ستارههای دیگر می‌گشت.
پس بی‌نشان افتاده‌ای، ورنه پس از چندین طلبروزی من دل‌خسته را آخر خبر می‌شد ز تو
هوش مصنوعی: پس تو در حاشیه و بیخبر هستی، وگرنه با وجود اینکه من بارها دنبال تو گشتهام، در نهایت دلمشغولیام بالاخره به تو پی می‌برد.
بر یاد داری: کز غمت شبها به تنهایی مراهم سینه پر می‌شد ز غم، هم دیده تر می‌شد ز تو؟
هوش مصنوعی: یادت هست که به خاطر غم تو، شبها در تنهایی چقدر دلگیر میشدم و سینهام پر از اندوه می‌شد، همچنین چشمانم نیز از اشک پر می‌شد؟
زان جام لعلت گه گهی می‌ریز آبی بر جگردل خسته‌ای، کش سالها خون در جگر می‌شد ز تو
هوش مصنوعی: از آن جام سرخ تو گاهی آبی بر دل خستهام میریزد، دلام که سالهاست از عشق تو خونین شده است.
گر روز می‌کردم شبی با رویت اندر خلوتیشب روز می‌گشت از رخت، شامم سحر می‌شد ز تو
هوش مصنوعی: اگر شب را در کنار تو سپری می‌کردم، روز به خاطر دیدن چهرهات به شب تبدیل می‌شد و شب من با نور تو به صبح میرسید.
ور بی‌رقیبان ساعتی نزدیک ما می‌آمدیایوان ما پر شاهد و شمع و شکر می‌شد ز تو
هوش مصنوعی: اگر بدون رقیبان کمی به ما نزدیک میشدی، ایوان ما پر از گواه و شمع و شیرینی می‌شد به خاطر وجود تو.
لیلی اگر واقف شدی از ما چو مجنون، هر نفسآشفته‌تر می‌شد ز من، دیوانه تر می‌شد ز تو
هوش مصنوعی: اگر لیلی از حال و هوای ما به خوبی آگاه می‌شد، مانند مجنون هر لحظه بیشتر دچار آشفتگی و دیوانگی می‌شد، و این دیوانگی از من بیشتر می‌شد و از تو نیز دیوانهتر می‌شد.
گر چرخ گردان داشتی در دل ز مهرت ذره‌ایکارش چو کار اوحدی زیر و زبر می‌شد ز تو
هوش مصنوعی: اگر در دل خود ذرهای از محبت تو را داشتم، چرخش زندگیام به مانند اوحدی (شاعر معروف) به هم میریخت و دستخوش تغییر می‌شد.