غزل شمارهٔ ۷۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و درد جدایی می‌پردازد. شاعر از شدت عشق و غم خود می‌نالد و زیبایی معشوق را ستایش می‌کند. او احساس می‌کند که عشقی عمیق و دردناک در دل دارد و چهره معشوق به او حالت غزال و لطافت گل را می‌دهد. شاعر از زیبایی‌های معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که می‌خواهد هر دردی که دارد را با یاد او تسکین دهد. در نهایت، او در ابراز احساساتش به شدت عاشقانه و دلتنگی عمیق خود اشاره می‌کند و به عشقش ادامه می‌دهد.
دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله
هوش مصنوعی: دل به خاطر درد و غم، از زیبایی آشنایی با دختری از دیلم پر شده است. به همین دلیل، احساس زیادی از زیبایی را کمتر احساس می‌کند و چهرهاش مانند لاله است.
بس غصه داد و رنجم،زان منزل سپنجمماه چهارده شب، حور دو هفت ساله
هوش مصنوعی: بس غصه و رنجی که از آن مکان به من رسیده، مانند ماه کامل در شب چهارده و حوری که دو هفت ساله است.
زان زلف همچو زندان، تابنده در دندانهمچون ز شب ثریا، یا خود ز میغ ژاله
هوش مصنوعی: چنگالهای زلفی که مانند زندان است، در دندانهایش درخشش دارد، شبیه به ستارهی ثریا که از میان ابرهای بارانی بیرون میآید.
ماهی که می‌سرایم در شوقش این غزلهاچشم غزال دارد، رخسارهٔ غزاله
هوش مصنوعی: ماهی که من برای آن این شعرها را مینویسم، چشمانش مثل چشمان غزال زیباست و چهرهاش هم مانند غزالی ناز است.
گر حجت غلامی خواهد ز من لب اوجز روی او نیاید شاهد درین قباله
هوش مصنوعی: اگر غلامی بخواهد با من سخن بگوید، تنها چهره او را میبیند و هیچ چیز دیگری از او نمیشنود. در اینجا هیچ شاهدی جز چهرهاش در این نوشتار وجود ندارد.
از نامهٔ فراقش عاجز شدم، چو دیدمزیرا نکرده بودم بحثی در آن رساله
هوش مصنوعی: از نوشتههای جداییاش ناامید شدم، چون متوجه شدم که بحثی در آن نامه نکرده بودم.
با مهر چرخ دی گفت: این بت‌تر است ماناگفتا: منش رقیبم وین بت مرا سلاله
هوش مصنوعی: دیوانگی عشق چرخ به من گفت که این بتی که تو دوست داری بهتر است. اما من پاسخ دادم که من رقیب این بت و از نسل او هستم.
ای مدعی، کزان لب خواهی علاج کردنهر درد را که داری می‌کن به من حواله
هوش مصنوعی: ای مدعی، تو که میخواهی هر درد و مشکلی را که داری با لبان من درمان کنی، ابتدا مشکل خود را به من بسپار.
خواهی که زین چه هستم دیوانه‌تر نگردمبر یاد آن پری رخ پر کن یکی پیاله
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که بیشتر از این دیوانه نشوم، آن پریروی را در یادم نیاور و به جای آن یک پیاله شراب به من بده.
آن رنگ داده ناخن تا بر رگ دل آمدچون چنگ نیست یک دم خالی ز آه و ناله
هوش مصنوعی: رنگ ناخن آن چنان بر رگ دل تأثیر میگذارد مانند چنگی که میزند و دل را به ناله میآورد، به طوری که هرگز لحظهای از غم و غصه خالی نیست.
چون بوسه خواهم از وی گیرد لبش به دندانتا اوحدی نبیند بی‌استخوان نواله
هوش مصنوعی: وقتی که میخواهم از او بوسهای بگیرم، لبش را با دندان میگیرم تا کسی مثل اوحدی نبیند که لقمهای بدون استخوان به دستم آمده است.