رباعی شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که زیبایی و درخشندگی چهره معشوقش به قدری زیاد است که حتی نور خورشید نیز در مقابل آن کمرنگ و تیره به نظر می‌رسد. همچنین، رنگ لعل لب معشوق نیز همچون شرابی صاف و خوش رنگ به نظر می‌رسد، اما این زیبایی در کنار چهره او به خاطر تاریکی و کدورت ناشی از عشق کمرنگ می‌شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که زیبایی معشوق حقیقتاً بر تمامی زیبایی‌ها غلبه دارد.
با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است
هوش مصنوعی: با دیدن چهرهی تو، نور خورشید هم کمرنگ شده است و رنگ لبهایت، مانند شرابی است که شفافیتش از بین رفته.
تاریکی آب صافی از سیل نبوددر جنب رخ تو آب صافی تیره است
هوش مصنوعی: تاریکی آب زلال ناشی از سیل نیست، بلکه در کنار چهره تو، آب زلال هم تیره به نظر می‌رسد.