رباعی شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر نداشتن تعلقات دنیوی و عدم دستیابی به چیزهای مادی هستند. شاعر تاکید می‌کند که از جسم و جانش هیچ چیزی به دست ندارد و بنابراین هیچ چیزی برای طلب کردن از او وجود ندارد. او به نوعی به بی‌نیازی و درونی بودن خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در جهان چیزی در دست ندارد.
ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که من هیچ چیزی از جسم و جان خود به دست نیاوردهام، زیرا وجودم به خودی خود هیچ ارزش و اعتباری ندارد. در واقع، هیچچیز از دنیای مادی و ملموس به من تعلق ندارد و هر آنچه هم که هست، به نوعی فانی و بیمعناست.
از من طلب هیچ نمیباید کردزیرا که ندارم به جهان هیچ به دست
هوش مصنوعی: هیچ انتظاری از من نباید داشته باشید، چون من در این دنیا چیزی برای ارائه ندارم.