تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۲۵

زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست
در پای تو افتاد و شکستش سر از آنکآشفته ز بالای بلند افتادست