رباعی شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوب خود اشاره می‌کند. او از او می‌خواهد که زیبایی‌اش را به نمایش بگذارد و از پوشیدن آستین و پنهان کردن دستش خودداری کند، چرا که آن دست، به زیبایی و جذابیت او افزوده است. در واقع، شاعر نگران است که این زیبایی در پس آستین پنهان بماند و باید نمود پیدا کند.
حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
هوش مصنوعی: تو ای نگار، زیباییای که داری، چرا آن را با دست به تصویر میکشی؟
ساعد به سر آستین همی پوش، از آنکتو میگیری سیاه کاری بردست
هوش مصنوعی: باید مراقب باشی که لباس پاک و تمیزت را به کارهای ناپسند آلوده نکنید، زیرا ممکن است به خاطر کارهای زشت خود به دردسر بیفتی.