رباعی شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به خواست عشق و زیبایی اشاره دارد. شاعر از معشوق میخواهد که رنگی شبیه به گل لاله و بویی از موهایش برای او بفرستد، زیرا نمیتواند دست معشوق را ببوسد و از او میخواهد که دستارچهای به یادگار برایش ارسال کند.
رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرستبویی ز دو زلف مشکبارم بفرست
هوش مصنوعی: از بهشتی که رنگ رخسار تو شبیه گل لاله است، یادگار فرست. بویی هم از دو زلف سیاه و مشکمانندت به من ارسال کن.
چون دست نمیدهد که دستت بوسمدستارچهای به یاد گارم بفرست
هوش مصنوعی: زمانی که نتوانم دستت را بگیرم و بوسهای بر آن بزنم، یک دستارچهای به یادگار برایم بفرست.