تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۳۱

زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشستقد تو اگر نشست، اگر خاست خوشست
پیوسته حدیث قامتت میگویمزیراکه مرا با سخن راست خوشست