رباعی شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که افرادی که به خاطر کبر و خودخواهی خود فخر میفروشند، از درک واقعی معارف الهی دور هستند. همچنین، آنهایی که به جلب رضایت دیگران میپردازند، نمیتوانند به خوبی با خداوند ارتباط برقرار کنند. به عبارت دیگر، خودبزرگبینی و وابستگی به نظر دیگران مانع از رشد معنوی و شناخت حقیقی خدا میشود.
هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
هوش مصنوعی: هر کسی که به خاطر خودخواهی و غرور در دلش باری داشته باشد، از درک عمیق و دانش واقعی دور است.
و آن کو به قبول خلق خرسند شودمشنو تو که: با خدای کاری دارد
هوش مصنوعی: اگر کسی به خوشنودی مردم دل خوش کند، نباید به او گوش بدهی، زیرا او ارتباطی با خدا ندارد.