رباعی شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و حیای گل‌ها و غنچه‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که گل شرم نمی‌کند از چمن و لاله هم از زیبایی‌اش خجالت نمی‌کشد. همچنین، شب غنچه به خاطر شباهتش به نواله (غذای پرندگان) بر شاخ آویخته است، تا گربه بیدار نشود و بوی آن را نگیرد. این متن به زیبایی و حیا در طبیعت اشاره دارد.
گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
هوش مصنوعی: گل به هیچ عنوان از لاله خجالت نمی‌کشد و شرم چمن هم از زیباییهای او کاسته نمیشود.
شب غنچه ازان نواله بر شاخ آویختتا گربهٔ بید باز بویی نبرد
هوش مصنوعی: در شب، غنچهای بر شاخه آویخته شد تا گربهٔ بید بویی از آن برنگیرد.