رباعی شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: این ابیات به هویت و ماهیت انسان اشاره دارند. انسان از جوهر روح و خرد تشکیل شده و به ذات خود، موجودی فراتر از جسم است. در لحظه مرگ، انسان به شکل فرشته و پیام‌آور تجلی می‌کند و بعد از رفتن جسم، روح باقی می‌ماند. به طور کلی، این شعر به ماندگاری روح و اهمیت خرد در وجود انسان اشاره دارد.
ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
هوش مصنوعی: ما مانند نوری از جوهر وجود هستیم و وجود ما از خرد و عقل خالی است؛ چون ذات ما خالص و معنوی است و در حقیقت جان داریم و عاقل.
چون مرگ آید فرشته گردیم و سروشچون جسم برفت روح مانیم و خرد
هوش مصنوعی: زمانی که مرگ فرا برسد، ما به فرشتهای تبدیل میشویم و صدای الهی به گوش میرسد. وقتی جسم ما از دنیا میرود، روحمان باقی می‌ماند و اندیشه و خرد ما برقرار می‌ماند.