رباعی شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیباییهای باغی اشاره دارد که در آن سرو با افتخار قد کشیده و سنبل از نسیم نرم پریشان شده است. گل، زیبایی چهره محبوب را میبیند اما برای او سجده نمیکند، و به همین خاطر مردم بر این باورند که او به پیشانی محبوب اشاره کرده است.
در باغ شدی، سرو سر افشانی کردسنبل ز نسیم تو پریشانی کرد
هوش مصنوعی: در باغ، سرو به خاطر زیباییاش خود را نشان داد و سنبل به خاطر نسیم ملایم تو، به هم ریخت و پریشان شد.
گل روی ترا بدید، چون سجده نکردمردم همه گفتند: به پیشانی کرد
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو را دید، اما چون در مقابلش سجده نکرد، مردم گفتند: او با پیشانیاش احترام نشان داد.