تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۷۸

از نوش جهان نصیب من نیش آمدتیر اجلم بر جگر ریش آمد
کوته سفری گزیده بودم، لیکنز آنجا سفری دراز در پیش آمد