رباعی شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و زیبایی می‌پردازد و از مه و نور اشاره می‌کند که به زیبایی چهره معشوقه اشاره دارد. شاعر به عشق خود اعتراف می‌کند و می‌گوید که زیبایی معشوقه همچون نوری است که شب را روشن می‌کند. همچنین به نوعی به حسادت به زیبایی معشوقه اشاره دارد و از او می‌خواهد تا خود را همچون اسب زیبایی نشان ندهد، چرا که زیبایی او درخشان‌تر از هر چیزی است.
مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند
هوش مصنوعی: ماه روی تو به خاطر محبت، مانند ماهی است که میداند از نور تو در شب چه راهی را باید انتخاب کند.
سیب ذقنت متاز گُوِ اسب جمالکان بازی را رخ تو به میداند
هوش مصنوعی: سیب زیبای صورتت کمترین چیزی است که میتوان دربارهات گفت. زیبایی تو همچون اسب قوی و بازیگوش در میدان جلوهگری می‌کند.