تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۸۸

شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود
ایشان چو شدند سیر و ترکش کردندآمد بر من ولیک رنگیش نبود