رباعی شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به عشق و درد ناشی از آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که از تو راضی است حتی اگر خود را آزرده کند و در عشق تو قانع است به تحمل رنج و خون خوردن. او همچنین از زیبایی دو دست محبوبش صحبت می‌کند و آن‌ها را به دو عطر دل‌انگیز تشبیه می‌کند که بر گردن خود آویزان است.
از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود
هوش مصنوعی: من از اینکه به خاطر عشق تو خود را آزار دهم رضایت دارم و حتی برای تحمل درد و رنج نیز آمادهام.
گویی که: ببینم آن دو دست به نگارمانند دو عنبرینه در گردن خود
هوش مصنوعی: انگار آن دو دست که شبیه به عطر خوشبوی عنبر هستند، در گردن زیبای او آویزانند.