رباعی شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به رابطه بنده و خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر خداوند با او خوب رفتار کند، دلش را از او نخواهد گرفت و اگر با ناز و محبت با او برخورد کند، آماده است که هرگونه ناز او را بپذیرد. همچنین اشاره می‌کند که بنده هرگز از خداوند سرپیچی نمی‌کند و در نتیجه خداوند نیز با او مهربان و نوازشگر خواهد بود.
گر جور کنی نیاورم دل ز تو بازور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز
هوش مصنوعی: اگر به من ظلم کنی، دیگر نتوانم دل را از تو بازگردانم؛ اما اگر با ناز و کرشمه با من رفتار کنی، با جان و دل ناز تو را میپذیرم.
چون بنده نپیچد ز خداوندان سروانگاه خداوند چنان بنده نواز
هوش مصنوعی: وقتی که بنده از سر تسلیم از سرپرستان خود سرپیچی نکند، خداوند نیز او را به نیکی و مهربانی پذیرایی می‌کند.