رباعی شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و ناز زلف محبوب اشاره می‌کند که بر دوش او قرار دارد. او به عشق و فدایی خود نسبت به محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر سرش هم به پای محبوب بیفتد، هیچ نگرانی ندارد، چرا که بارها از خاک بلند شده است. این اشعار بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به محبوبش است.
زلفی، که به ناز و درد سر داشته‌ایشبر دوش کشیده‌ای و برداشته‌ایش
هوش مصنوعی: موهایی را که با زیبایی و سختی بر دوش کشیده‌ای و از زحمت آن خلاص شدهای.
در پای تو گر سر بنهد باکی نیستکز خاک هزار بار برداشته‌ایش
هوش مصنوعی: اگر کسی به پای تو سر گذاشته و تسلیم تو شده باشد، نگران نیستم، چرا که حتی اگر هزار بار از خاک بر داشته شود، برای من مهم نیست.