رباعی شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم دوری معشوقش سخن میگوید و ابراز میکند که باوجود اشکها و دردهای ناشی از این جدایی، همچنان به معشوق خود توجه دارد و اشتیاقش را دنبال میکند. دلش نامهای پر از عشق به باد سپرده و او با شتاب زیادی در پی آن است.
چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق
هوش مصنوعی: هرچند که چشمانم از غم دوری تو پر از اشک و خون شده است، اما از این پس هرگاه به تو نزدیک شوم، با احترام و توجه خاص به تو نگاه خواهم کرد و به دیگران تمایز میگذارم.
دل نامهٔ شوق تو سپردست به بادمن در پی نامه میشتابم چون برق
هوش مصنوعی: دل به شوق تو نامهای را به باد سپرده، من هم در پی آن نامه به سرعت میروم مانند برق.