رباعی شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او از لبان شیرین و گونۀ دلنشین او یاد می‌کند و خطی زیبا بر چهره‌اش را توصیف می‌کند. همچنین اشاره به تزئینی دارد که بر بازوی او بسته شده، و زیبایی دلربا و زرق و برق او را با اشاره به رنگ و زینت‌هایش به تصویر می‌کشد.
خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک
هوش مصنوعی: لبهای تو مانند قند شیرین و خالص است و بر چهرهات نشانهای از عطر مشک دارد که زیباییات را دوچندان کرده است.
بر ساعد خود نگار بستی یا خودبر ماهی سیمین زرهی چند از مشک؟
هوش مصنوعی: تو بر روی ساعد خود نگار زیبایی نهادهای یا این که بر ماهی نقرهای چندین زرهای از مشک قرار دادهای؟