رباعی شمارهٔ ۱۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل خود میگوید که دیگر از شوق و لذت شراب مست نشود و توبهای را که کرده شکسته است. او بیان میکند که در حال حاضر به خاطر وجود خود، به حالت بیخودی و مستی افتاده است و به همین حالت ادامه میدهد.
دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
هوش مصنوعی: ای دل، دیگر از شوق و عشق مست شدهای و آن توبهای که کرده بودی را شکستی.
از بادهٔ نیستی خراب افتادیتا باد چنین باد که هستی، ای دل
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که تو به خاطر عدم وجود و عدم حقیقت دچار افراطی شدهای. امیدوارم که این وضعیت همچنان ادامه نیابد و به واقعیتی درست و پایدار برگردی، ای دل.