رباعی شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به شدت وابستگی و دلتنگی خود را برای معشوق بیان می‌کند. او می‌گوید که نبود معشوق موجب تحمل ناپذیری و عدم آرامش اوست و اینکه هر بار که نام معشوق را می‌برد، این وابستگی و احساسات در او نمایان می‌شود. به طور کلی، این شعر احساسات عمیق عاشقانه و نیاز به وصال را منتقل می‌کند.
نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دمنی سوی منت گذار باشد یک دم
هوش مصنوعی: من بدون تو هرگز آرامش نخواهم داشت، حتی برای یک لحظه. همچنین، حتی یک لحظه هم نمیتوانم به تو فکر نکنم.
هر گه که بخواندمت به کاری باشیپیداست که خود چه کار باشد یک دم؟
هوش مصنوعی: هر بار که تو را صدا میزنم، به کاری مشغولی و مشخص است که خودت چه کار میکنی. یک لحظه نیز نمیتوانی توقف کنی؟