رباعی شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که با روش و شخصیت محبوبش رفتار خواهد کرد و از زیبایی و ویژگی‌های او الهام می‌گیرد. او به عشق و اشتیاق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که روزی برای او آتش عشق را روشن خواهد کرد و شب به‌قدری خود را محو او خواهد کرد که همچون خاک در کوی محبوبش ریزد.
گفتا که: به شیوه آبرویت ریزموز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم
هوش مصنوعی: او گفت: من به خاطر حفظ آبرویت، خودم را کنار میکشم و از تندباد مخالفت و رنگ و بوی تو فاصله میگیرم.
اندر تو زنم آتش سودا روزیتا خاک شوی، شبی به کویت ریزم
هوش مصنوعی: من آتش اشتیاق را در دل تو شعلهور میکنم تا روزی خاکستر شوی، و شبی شوق دیدنت را به سمت کوی تو میریزم.